بیست و پنجم فروردین سالروز درگذشت دکتر زامنهوف

بیست و پنجم فروردین سالروز درگذشت دکتر زامنهوف مبدع زبان بین المللی اسپرانتو است. به همین مناسبت روزنامه های شرق و همشهری در صفحه آخر روز پنج شنبه یادی از این انسان نیک اندیش کرده اند.
روزنامه شرق:http://www.sharghnewspaper.com/840125/html/end.htm

روزنامه همشهری:
http://www.hamshahri.net/hamnews/1384/840125/news/akhar.htm#s14721

زبان بین المللی و سرنوشت اسپرانتو
امروز سالگرد در گذشت دکتر «لودویگ لازاروس زامنهوف» مبتکر زبان جهانی «اسپرانتو» است که واژه های آن از بسیاری زبان های رایج گرفته شده است و به این مناسبت رسانه ها به انتشار گزارش های مشروح در مورد او دست زده اند. وی ۱۴ آوریل سال ۱۹۱۷ در گذشت. زامنهوف عقیده داشت که وجود زبان های متعدد در جهان باعث جدایی مردم از هم، بروز اختلاف ها و جنگ ها می شود. او تأکید بر این داشت که اگر یک زبان (ولو به صورت زبان دوم و یا زبان رسانه ها به ویژه کتاب) میان مردم در سراسر جهان مشترک باشد، به دلیل بسط تفاهم و تبادل اندیشه، دانش، هنر و اطلاعات، بسیاری از مسائل به وجود نمی آید و انسان ها موفق خواهند شد از میراث مشترک که همانا تجربه گذشتگان (تاریخ) است و نیز احساس و عواطف یکدیگر آگاه شوند و درد و شادی هم را درک کنند و عقاید به جای منطقه ای محدود در همه جهان انتشار یابد و مشکلات حل شود. به باور زامنهوف، وجود یک زبان واحد جهانی در کنار زبان مادری، مردم را در گوشه و کنار جهان به هم مربوط می کند، رسوم یکنواخت و فرهنگ غنی می شود و مسائل ناشی از تفاوت و اختلاف فرهنگ ها از میان می رود. وی گفته است که زبان اسپرانتو را به این دلیل به وجود آورد که ساده تر از همه زبان ها است و فراگیری آن زحمت زیاد ندارد. زامنهوف که یک پزشک بود ۱۵ دسامبر سال ۱۸۵۹ در شهر بیالیستوک لهستان که در آن زمان در قلمرو روسیه بود به دنیا آمده بود. چهار گروه مختلف الزبان و با فرهنگ های متفاوت در این شهر زندگی می کردند که به همین سبب با هم تفاهم نداشتند و در نزاع و کشمکش دائمی بودند. این چهار گروه عبارت بودند از: روس ها، لهستانی ها، آلمانی ها (ژرمن ها) و یهودیان. زامنهوف از نوجوانی از این وضعیت در رنج بود. بعداً از این اختلاف پی به اختلافات ملل و کشورها برد و راه حل را وجود یک زبان دوم بین المللی یافت و به ساختن این زبان همت گماشت. وی که در دانشگاه های مسکو، ورشو و برلن تحصیل کرده بود زبان انگلیسی، لاتین و یونانی را هم فراگرفت و به ساختن زبان بین المللی اسپرانتو سرگرم شد. او ساده ترین گرامر (دستور زبان) را برای اسپرانتو تدوین کرد و واژه هایی انتخاب کرد که با پسوند و پیشوندها و افزودن ریشه کلمات بشود با هر واژه ده ها کلمه ساخت و یاد گرفتن این زبان و به کار بردن آن را آسان کرد. زامنهوف در کتابی که در سال ۱۸۸۷ تحت عنوان «لینگوو انترناسیا» منتشر ساخت، نوشته است که اطمینان می دهد اگر اسپرانتو جهانی شود عدم تفاهم، نفرت و تبعیض از جهان رخت برخواهد بست و همزیستی مسالمت آمیز و صلح پایدار برقرار خواهد شد و بشر با استفاده از بهترین استعدادها به پیروزی های بزرگ و سعادت و رفاه دست خواهد یافت. زامنهوف نوشته است که زبان دوم مشترک باعث گسترش ارتباط طبیعی انسانها و دوستی و وفاق خواهد شد. وی تحقّق این آرزو را تشکیل جنبش های ترویج اسپرانتو و حمایت دولت ها از آن ذکر کرده است. به اظهار بسیاری از جامعه شناسان، در آغاز کار توجه به زبان اسپرانتو زیاد بود، در بیشتر کشور ها در آموزشگاه های غیر دولتی آن را تدریس می کردند و زمانی بیش از پنج میلیون نفر آن را می دانستند ولی انگلیسی زبان ها که سعی داشته اند زبان و در نتیجه فرهنگ و روش زندگانی خودشان جهانی شود به اسپرانتو پشت کردند و دیگران هم نسبت به آن بی اعتنا شدند و امروز بسیاری هستند که حتی نام این زبان و زحمتی را که برای ساخت آن کشیده شد نشنیده اند.